Vogelvlucht

Vanuit een ander raam
Kijk ik van onder naar boven
Namen geschreven in de lucht
In vogelvlucht mijn leven zien
Het geven en dan sterven.

Intuïtie

Muren van intolerante
Blaaskakerige dikke huiden

Ver weg

Buiten hun beperkte zicht
Ligt het Aanvoelend Weten

Niet om te graaien
Maar om voorzichtig te worden uitgelicht

Waar ik ben

Laat mij naar een plek toe drijven
Ongezien en stil
Waar ik dan kort kan blijven
Dat is wat ik wil
Ik zal daar lezen wie ik ben
Schrijven wie ik wil zijn
In de hoop dat ik me ken

Licht luchtig en klein

Buiten spel 

De tuin geeft de laatste

bladeren vrij spel

Op en weer heen en neer

Ik tuur door het raam

En weet het ook niet  meer

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑