Haven

Ik voer bij dichte mist de haven binnen
Behoedzaam turend zocht ik jou
Of een contour dat ik vertrouw
Ik hoorde een meeuw, krijsend buiten zinnen

Toen heb ik je blik herkend
Tomeloos diep en sprankelend
Het maakte me broos en wankelend
Heb ik mijn ogen afgewend

In dit lichte stille water
Weet ik nu in blij verdriet
Als je de ander in jezelf ziet
Zal het goed komen later
Heel veel later

5 gedachten over “Haven

Voeg uw reactie toe

  1. Ergens

    de toekomst ligt
    als een eeuwig mistgordijn
    voor elke te kiezen richting

    van alle wegen en wateren die we bewandelen of bevaren
    hopen we dat ze leiden naar ogen die liefdevol naar jou staren

    ergens ligt een haven
    waar we het anker
    laten vallen voor onze lieveling

    Een beklijvend mooi gedicht, Maria!
    Amai!
    Lenjef

    Like

Laat een reactie achter op ellyvandoorn Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: