Sneeuw

Zwarte warrige lijnen
Vormen sporen
In oogverblindend wit

Ik volg ze niet
Laat mij staan
Opgaan in deze vlakte

Geen beweging
Geen gekraak

In deze stille kou
Maak ik mijn eigen sporen
Verweven met die van jou

11 gedachten over “Sneeuw

Voeg uw reactie toe

  1. Vurige liefde

    naar waar we ook gaan, zelfs in een ongoddelijk uur
    met warme of koude voeten
    we zijn altijd onderweg om elkaar te ontmoeten
    als dansende vlammetjes van een nooit dovend vuur

    Zelfs tonnen sneeuw kunnen een liefdesvuur niet temperen, Maria. :)
    Het is een prachtig gedicht!
    Amai!
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

  2. Hoe mooi verwoord
    verweven sporen in de sneeuw
    ik zie je gaan
    omgeven door het maagdelijk wit
    genietend van de rust en stilte
    verbroken door het huilen van een meeuw

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: