Kindertuin

Dit verzonken land
Is mijn kindertuin
Ik hou de laatste witte lelie
In mijn bebloede hand

Rozen hebben doornen

Vage geuren
Onvaste lijnen
Ik zie de poort
Waardoor ik zal verdwijnen

Ik schep een nieuwe tuin
Hoger, verderop
Met wilde kleurige bloemen
En geurige klimop

7 gedachten over “Kindertuin

Voeg uw reactie toe

  1. Er is geen weg terug

    de onbevangen kindertijd is beperkt in jonge jaren
    onafwendbaar zal lichaam en ziel veranderen
    volwassen worden zoals de meeste anderen
    om dan te beseffen hoe gelukkig we vroeger waren

    In de kindertuin staan ook bloemen en distels, Maria.
    Jouw mooie gedicht nam me even mee naar mijn lang vervlogen kindertijd.
    Dankjewel!
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: